Wilma
Wanneer ik werk op de draaischijf, wordt het stil in mij. Niet zomaar stil – maar echt stil. Een zeldzame stilte, want normaal gesproken raast het in mijn hoofd. Honderden, misschien wel duizenden gedachten duwen en trekken aan mijn aandacht. Ze willen iets van me.
Maar zodra ik mijn handen in de klei zet en de schijf begint te draaien, gebeurt er iets. Alsof iemand even op pauze drukt. Mijn hoofd oordeelt niet meer, geeft geen opdrachten, stelt geen eisen, herinnert me niet aan wat ik nog allemaal moet. Het is even genoeg.
En dat is zeldzaam. Want ik moet veel van mezelf. Nog voor ik op de schijf zit, fluistert mijn hoofd al dat het iets moois moet worden. Iets bijzonders, iets dat klopt. Maar zodra ik ga denken, blokkeer ik. Denken werkt niet bij draaien. Intuïtie wel.
Op de draaischijf gaat het niet om perfectie, maar om voelen. Om loslaten. Ik weet wat ik wil maken, wat bij me past, wat ik wil laten zien aan de wereld – maar het ontstaat pas echt als ik durf te vertrouwen op mijn handen en op mijn gevoel. En dat moment waarop iets zich vormt uit de klei, bijna vanzelf… dát is wat me blij maakt. Dát is waar ik trots op ben.
En ik hoop vooral dat jij er blij van wordt.
Starten achter de draaischijf met een bonk(je) klei en dan creëren. Op intuïtie of met een uitgebreid plan met tekening en al. Het kan leiden tot frustratie want met draaien raak je niet uitgeleerd. Veel doen en fouten maken helpt. En natuurlijk af en toe eens bij een collega in de leer. Vaak maak ik gebruiksgoed zoals kommen, borden en schalen. Steeds meer draai ik vrij werk, handgevormd of een combinatie van die twee. Je bent welkom om hier op de website of in mijn atelier mijn werk te bekijken en wie weet wordt je net zo blij als ik van zelf gemaakt keramiek.
Wil je zelf graag kennismaken met het draaien met klei? Ga dan naar de website van House of Clay en schrijf je in voor een workshop of een (introductie)cursus.
